پل کوچ از جنگ آیینی به ساختاری

به گزارش باریخ‌نیوز، مهدی مطهرنیا، رئیس اندیشکده آینده‌اندیشی سیمرغ طی یادداشتی برای باریخ‌نیوز به تشریح و تحلیل ابعاد دیدار اخیر وزیر خارجه ایالات متحده با رهبران سنا و مجلس نمایندگان آمریکا پرداخت که به شرح زیر از نظر می‌گذرد:

‌مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده در دیدار با گروه G۸ (رهبران دو حزب سنا، رهبران دو حزب مجلس نمایندگان، رئیس و عضو ارشد اقلیت کمیته اطلاعات سنا و مجلس) با توضیح «روایت آمریکا از ایران» در این جمع، تلاش دارد اجماع داخلی ایجاد کند تا فشار حداکثری مشروعیت یابد یا توافق احتمالی با پشتوانه شکل گیرد. این اقدام، پرونده ایران را از اختلاف دوجانبه تهران-واشنگتن به «مسئله نظم جهانی» ارتقا می‌دهد تا ایران از تهدید منطقه‌ای به متغیر ساختاری تبدیل ‌شود.

‌تناقض گفتار و رفتار واشنگتن

‌آمریکا در سطح گفتار بر دیپلماسی تأکید دارد، اما در رفتار ظرفیت تهدید و فشار را برجسته می‌کند و این مدیریت افکار عمومی برای پذیرش سناریوهای سخت است. اگر خبر صحت داشته باشد:

‌۱- برای غرب: شفافیت و چندجانبه‌گرایی نشان می‌دهد.

‌۲- برای تهران: صف‌بندی قدرت‌ها علیه ایران کامل می‌شود؛ به این معنا که یا تن بدهید یا هزینه بالاتر بپردازید.

‌نگاه ساختاری به ایران

‌ایران برای آمریکا نه فقط تهدید هسته‌ای - نظامی، بلکه حامل گفتمان بدیل (اسلامی) در برابر نظم لیبرال است. بحث در G۸ فراتر از سانتریفیوژ- موشک، به رفتار نظام با جامعه و بازتولید الگوی آن در منطقه مربوط می‌شود و ایران به “مسئله ساختاری نظم” تبدیل می‌گردد.

‌گزاره‌های راداری آینده

‌حتی اگر خبر نادقیق باشد، نشانه «تمرکز لیزری» دولت ترامپ بر ایران در سطح چندجانبه است:

‌پرونده بین‌المللی‌تر می‌شود؛ مانور تهران با شکاف‌ها (آمریکا-اروپا، روسیه- چین) کم می‌گردد.

این در کنار مواضع ترامپ، سه پیام دارد:

‌۱. به متحدان: پشت واشنگتن بایستید؛ هزینه‌ها تقسیم شود

‌۲. به ایران: دیپلماسی باز، اما در چارچوب ما و متحدان

‌۳. به افکار عمومی غرب: اقدامات سخت، مسبوق به اجماع است

به‌صف‌شدن آیین قدرت

‌این توضیح روبیو، نشانه آرایش صحنه برای جنگ ساختاری است؛ ایران به‌ عنوان الگوی بدیل نظم در برابر واشنگتن تعریف می‌شود. فعال‌سازی روبیو (با مواضع تند علیه ایران و سفر به اسرائیل) این پل از آیینی به ساختاری را تأیید می‌کند.